پيمان عاشقان
آييني ديگر از جمعيت امداد دانشجويي – مردمي امام علي(ع)
در شب قدر
در نواحی تاریک این شهر مردی ، شبانه کوچه به کوچه پرسه می زند و یتیمکان را به خیال طلوع صبح در جان هاشان ، پدرانه می نوازد . مردی که با برآمدن آفتاب و به هنگامه غروب ، آسمان از رنج بی کرانه اش ، به خون می نشیند و همه ناممکنات عالم ، از اراده اش به ستوه می آیند .
چهره اش غریب ترین چهره ایست که برای حقیقت قیام کرده و هرگز به تصور نمی آید که ابعاد جسمش ، چه روح معذب عظیمی را حبس کرده و چه آتش های فراخی را پنهان داشته . . .
اما دوست من !
مبادا بیندیشی که مرد قصه ما ، در فلسفه ای حیرت آور و عرفانی اساطیری و دردی خیالی غرقه شده و سر در معنایی اهورایی فرو برده و اندوه جانکاهش ، سببی دارد که دست فهم ما از آن کوتاه است ! مبادا ! . . . این تصور را از ذهنت پاک کن ! زیرا که ساده ترین حرف ها و تلخ ترین و در دسترس ترین واقعیت هاست که ابرمرد ما را شب ها پس از ساعت ها آوارگی دردمندانه در کوچه های غبار گرفته ، با زانوان لرزان و قلبی تکه تکه ، به ناله های جانسوز بر سر چاه می کشاند . . .
دعایی بر سر چاه:
" خدایا !
مرا از همه ی فضائلی که به کار مردم نیاید محروم ساز و به جهالت ِ وحشی ِ معارفِ لطیفی مبتلا مکن که در جذبه ی احساس های بلند و اوج معراج های ماوراء ، برق گرسنگی در عمق چشمی و خط کبود تازیانه را به پشتی، نتوانم دید ! " *
همه آن چه که آن روزگار ، علی (ع) را حیران و رنجور می ساخت ، امروز نیز هست و چه بسا با شدتی سوزاننده تر. . . آری ! جهنمی که برای گناهکاران در جهانی دیگر و ساخته دستان خدا فرض کرده بودیم ، امروز با دستان ما انسان ها در همین جهان تجلی یافته است . . . منتها برای بی گناهان و معصوم ترینان ! برای کودکان و دردمندان اجتماع !
- اعتیادی که گستردگی اش دیگر فقط در سطح شهرها ، بر لب جوی ها و گوشه خرابه ها نیست ، بلکه حلق کودکان سه ماهه را نیز تسخیر کرده است ( پدرانی که با دود دادن ، فرزندانشان را خواب می کنند ! ) .
- محلات فقر زده و خاکسترنشینی که گویا باید باشند و مثل حقیقتی علمی – چون وجود اکسیژن در هوا – وجودشان را پذیرفته ایم . نکبتی که گویا با تصمیمی از عمق ناخودآگاهمان ، به عنوان تقدیر همنوعانمان در نظر گرفته ایم .
- و . . .
صفات و کردارها و واقعیاتی که به عرصه زندگی جمعی ما هجوم آورده اند و رواج روز به روزشان ، دم به دم قربانی می گیرد . به راستی برای فروپاشی یک قوم و ویرانی یک ملت ، چه چیزهای دیگری باید اتفاق افتد
و آیا امروز نباید با تعهدی عاشقانه و محبتی برادرانه ، برای ساختن دوباره و اصلاح نازیبایی ها ، کوششی مستمر آغاز کنیم ؟
می توان در شب قدری که در پیش است ، بیعتی با پیشوای دردمندان داشت و این آغاز را ثبت کرد . جمعیت امداد دانشجویی – مردمی امام علی (ع) سالهاست که در شب نوزدهم ماه رمضان پیمانی با مولا علی می بندد و از همه رفتارها و منش هایی که سقوط جامعه را در پی دارد ، اعلام بیزاری می نماید .
بر این حجم تیرگی ، باید با نوری قوی تر و جمعیتی فزون تر تابید :
بنابراین امسال تصمیم گرفتیم این آیین را با شیوه ای متفاوت تر اجرا نماییم و در سطحی وسیع تر اطلاع رسانی کنیم .
در تمامی دنیا مرسوم است که سازمان های غیردولتی ( NGO ها ) ضمن شناسايي و اطلاع رساني دقيق اجتماعي به عموم مردم و با استفاده از ظرفيت هاي قانوني تعريف شده خود ، به كوشش جهت رفع يا كاهش معضلات يلد شده مي پردازند . شايد در جامعه ها بسياري از افراد نسبت به معضلات اجتماع و شرايط حاد آن آگاهي كافي داشته باشند ، اما بديهي است اين افراد پراكنده وهدف مثبت و سازمان يافته ايي ندارند ، هر اطلاعات و انگيزه داشته باشند ، قادر به ريشه كني يا كاهش شدت هيچ معضلي در سطح كشور نيستند ، مگر زماني كه به صورت جمعي با مسئله برخورد كنند و آگاهي ها و تجاربشان را ضمن يك كار گروهي هدفمند اجتماعي ، به تبادل گذارند . اين آيين بيعت كه با توجه به فرهنگ جامعه ايراني در ماه مبارك رمضان توسط مؤسس جمعيت طراحي شده و سال ها ست كه برگزار مي شود ، كوششي نوين براي ايستادن مردم در كنار هم ، جهت رفع معضلات اجتماعي است . بدين شكل كه در يك روز خاص ( نوزدهم ماه رمضان ) همه كساني كه دلي نگران و انديشه ايي فعال دارند در زمينه رفع معضلات اجتماعي دارند ، گرد هم جمع مي شوند و براي آغاز حركتي آگاهانه ، در عرصه اجتماع خود ،هم پيمان مي گردند .
چگونگی اجرا :
چه می خواهیم ؟
اجتماعی عظیم در یکی از مناطق محروم ، با هدف بیعت با مولا علی (ع) ، به عنوان نماد مهر و رحمت براي بشریت ، عقلانیت و راستي ، با حضور آسيب ديدگان اجتماع ( كودكان كار و خيابان ، زنان سرپرست خانوار محروم و .... ) دانشجويان ، اساتيد دانشگاه ، اقشار گوناگون مردم و اعضاي جمعيت و غيره ...
1- برگزاري نماز در اعتراض به اعتياد فراگير ، محله هاي فقر زده ( و به حال خود رها شده ) ، سوء استفاده از كودكان ، تن فروشي اجباري و همه پلیدی های دیگری که هر جامعه را به سقوط و تباهی کامل می کشاند .
2- قرائت متن بيعت و پيمان با حضرت علي (ع) با اين مضمون كه با معضلات اجتماع سازش نكنيم و در جهت رفع آن ، هر روزه بكوشيم
3- امضاي متن بيعت توسط حضار
نكاتي درباره مراسم بيعت :
الف – هر يك از حاضران ، فانوسي به دست خواهند داشت كه نمادي است از تلاش براي زدودن تاريكي هاي جهل و افزودن بر نور بيداري و اشاره دارد بدين امر كه حجم تيرگي بسيار گسترده است و بايد تمام شهر فانوس بيداري شان را به دست گيرند ( هر فردي مسئول است و بايد در بيدارسازي بكوشد ) تا بتوان بر مشكلات و مصائب اجتماع ژيروز شد .
ب – همه حاضران پوشش آبي رنگ خواهند داشت . رنگ آبي از بدو تاسيس جمعيت امداد دانشجوي – مردمي امام علي(ع) ، به عنوان نماد دگرخواهي و عشق به همنوع ، در تمامي طرح ها و آيين هاي جمعيت استفاده مي شود .
پ – جمعيت به عنوان نهادي مستقل ، غيرسياسي و غيردولتي ، تنها در زمينه مسائل اجتماعي فعاليت مي نمايد و آيين بيعت نيز با اهدافي بشر دوستانه و كاملا اجتماعي برگزار مي شود ؛ لذا در اصل برنامه و در حاشيه آن ، هيچ گونه جانبداري از جريانات سياسي جاري ، جايي نخواهد داشت و جهت حفظ جايگاه اجتماعي و چارچوب منطقي و علمي طرح ، هر گونه فعاليتي فراتر از حدود مراسم ، مورد تاييد هيئت مديره جمعيت امداد دانشجويي – مردمي امام علي و هيچ يك از اعضاي آن نمي باشد و به طور كل از شأن فرهنگي و اجرايي طرح ، خارج است ؛ علاوه بر اين ، چنين حركاتي ، مشي نخستين جمعيت را كه ايجاد همگرايي در اقشار مختلف و آراي گوناگون جامعه ، جهت رفع معضلات اجتماع مي باشد را نفي خواهد كرد .
